O‘zbekiston futbol jamoasi Jahon chempionatida ishtirok etdi. Turnir davomida jamoa Kolumbiya va Kongo qarshi ikki gol urishga muvaffaq bo‘ldi, shuningdek, ma’lum miqdorda gollarni qabul qildi. Jamoa o‘zbekona «mehmonnavozlik» tushunchasini namoyish etdi. Bu O‘zbekiston uchun bunday yirik jahon turnirida ishtirok etishdagi birinchi tajriba bo‘ldi, chunki Markaziy Osiyo mamlakatlari orasida faqat ular AQSh, Meksika va Kolumbiyada o‘tkazilayotgan jahon chempionatida ishtirok etishdi.
O‘yinlar tajribasi va saboqlar
Jamoa o‘yinchilari uchta o‘yinda mag‘lubiyatga uchragan faktni e’tiborsiz qoldirish mumkin emas. Biroq, muallif takidlaydiki, maydon teng, to‘p esa dumaloq va o‘yinchilar mamlakatimiz O‘zbekistonning 38 million aholisining qo‘llab-quvvatlashini yodda tutib, barcha sa’y-harakatlarni sarfladilar. Shunga qaramay, g‘alaba har doim oson kelmaydi va uni erishish uchun qancha sa’y-harakat talab qilinishini bilish kerak. Muallif ta’kidlaydiki, bugun jamoa mag‘lub bo‘ldi, lekin keyingi safar albatta g‘alaba qozonadi.
Futbol va mag‘lubiyat falsafasi
Muallif fikricha, futbol – bu Vatanning sharafi va qadri. Ba’zan u og‘riq, azob va umidsizlikka aylanishi mumkin. Ko‘pincha biz mag‘lubiyatlarda o‘yinchilarga va murabbiyga ayb beramiz, ammo aslida mag‘lubiyat g‘alabaga qadamdir. Agar g‘alaba uchun qo‘yilgan qadam og‘riqli va qiyin bo‘lsa, bu o‘zi bir yutuqdir. Ushbu tajriba tufayli jamoa kelajakda yaxshiroq o‘ynash uchun o‘z kamchiliklarini bilib oldi. Ta’kidlash joizki, keyingi bosqichda nafaqat ular, balki Koreya, Eron, Qatar va Iordaniya ham o‘tishga muvaffaq bo‘lmadi; faqat Yaponiya muvaffaqiyatga erishdi. Yaponiya jahon chempionatiga birinchi marta ishtirok etganda, O‘zbekiston kabi, u ham uchta o‘yinda mag‘lub bo‘ldi, ammo hech kim o‘yinchilarga ayb bermadi. Buning o‘rniga, hamma tizim va futbol infratuzilmasi muammolariga gapirib, bolalar futbolini rivojlantirishga katta e’tibor qaratdi. Natijada, Yaponiya futboli tezkor sur’atda rivojlanmoqda.
Yosh o‘yinchilar yulduzlari va salohiyati
Jahon chempionati kashfiyotlar uchun imkoniyat bo‘lib xizmat qiladi, bunda yosh va istiqbolli futbolchilar o‘z iste’dodlarini jahon maydonida namoyish etadilar. Ular murabbiylarning diqqatini tortadilar va futbol ixlosmandlarining sevimolchilari bo‘ladilar. 48 ta mamlakat jamoalari orasida yosh va istiqbolli futbolchi Abbosbek Fayzullaev o‘z fintlari va jangovar ruh bilan ko‘plab odamlarni hayratga solib qoldi. Ba’zi murabbiylar hatto uni o‘z klublarida ko‘rishni orzu qilishardi. Abbosbekning iste’dodi aynan shu chempionatda yanada yorqinroq namoyon bo‘ldi. Shu tariqa, O‘zbekiston uchun bu turnir nafaqat ishtirok etish, balki o‘zbek yoshligini jahon maydonida namoyish etish uchun sinov maydoni bo‘ldi.
Yosh himoyachilarning ishtiroki
O‘zbekiston milliy jamoasining 18 yoshli himoyachisi Behruz Karimov ham jahon chempionatidan o‘tib ketmaganini isbotladi. Uning o‘yini yevropa murabbiylarining diqqatini jalb qildi. Kolumbiya va Portugaliya qarshi o‘yinlarda uning texnikasi va to‘p bilan ishonchli o‘yini yuqori baholandi. Ikki uchrashuv natijasi bo‘yicha Karimov 15 to‘pni olib, 34 raqobat va 6 muvaffaqiyatli dribling amalga oshirdi, bu xorijiy klublarning qiziqishini uyg‘otdi. Ijtimoiy tarmoqlarda muxlislar: «Barakallah, o‘g‘lim! Ajoyib, Ronaldoga bas yetding, joning omon bo‘lsin, aziz bolajonim!» kabi izohlar qoldirdilar. Muallif savol beradi, bu natija emasmi, bu jahon maydonidagi yosh futbolchilarning qahramonligi emasmi? Agar ularning o‘yiniga, natijaga emas qaralsa, ularga keskin so‘zlar aytmasligimiz kerak. Sababi, chempionatdagi harorat juda yuqori va u yerda futbol o‘ynash oson emas. Buyuk mutafakkir Alisher Navoiy aytganidek, «Oson emas bu maydon ichra turmoq».
Eldor Shomurodovning hissasi
O‘zbekiston milliy jamoasining eng yaxshi gol qo‘yuvchisi va kapitani Eldor Shomurodov Kongo qarshi o‘yinda vazifasini a’lo bajardi, chiroyli zarba bilan gol urib, O‘zbekiston g‘alabasi umidini uyg‘otdi. Birinchi yarim daqiqada Shomurodov faol ravishda pressga jalb bo‘ldi, uch to‘pni olib, jamoaga barcha yo‘nalishlarda yordam berdi. Ikkinchi yarimda u yaxshi imkoniyatdan foydalana olmadi. Muallif taxmin qiladiki, agar O‘zbekiston ikkinchi yarimda hujum qilishda davom etganida, Shomurodov yana ko‘proq gol imkoniyatlari yaratishi mumkin edi. To‘p o‘yinchilarga yetganda, muxlislarning yuraklari tez urardi, ular bir butunlik sifatida zarbalar ostida urardi. Shunday qilib, futbol – bu bizning sharafimiz, qadrimiz va qiymatimizdir. Boshqacha qilib aytganda, futbol odamlarni birlashtiradi, Vatan sevgisini va unga sodiqlikni namoyish etishga undaydi. Muallif xulosa qiladiki, haqiqiy muxlis hech qachon jamoadan voz kechmaydi, mag‘lubiyat bo‘lsin yoki g‘alaba, qayg‘uni ham, quvonchni ham baham ko‘radi.
Mamlakatdagi futbol istiqbollari
Muxlislar bilan suhbatlashib, muallif bu birinchi jahon chempionati ekanligini va kelajakdagi turnirlarda o‘yinchilar nima qila olishini ko‘rsatishini eshitdi. U mamlakatda futbolga kuchli qiziqish bor va bu qiziqish faqat ortib borishini ishonadi. G‘alabalar hali oldinda va muallif bunga ishonch bilan qaraydi.